Państwo i Społeczeństwo / State and Society

Since its establishment in 2001, “Państwo i Społeczeństwo / State and Society” has provided a space for academic reflection on the functioning of institutions, societies, public systems, and the changing conditions of contemporary life. Over the years, the journal has brought together authors representing different disciplines, research traditions, and methodological approaches. This interdisciplinary identity remains one of its most important strengths. At the same time, academic publishing has changed substantially. Today, a scholarly journal is expected not only to publish valuable research, but also to ensure transparent editorial procedures, reliable peer review, high-quality metadata, open access to content, ethical clarity, international discoverability, and a clear profile that allows authors and readers to understand its scientific mission. [...]

The aim of this article is to assess the role of historic hotels in sustainable development, with particular attention to promotion and information challenges. The study, conducted in Kraków, comprised an analysis of source materials, a diagnostic survey among students, site visits to selected properties and interviews with industry representatives. The findings indicate low recognizability of hotels housed in heritage buildings and weak associations between their operations and the idea of sustainable development. Respondents were divided as to the extent of these establishments’ contribution to sustainability. However, the protection of cultural heritage was consistently underscored as a key component. To fully realize their potential, historic hotels should combine authenticity with modern solutions and develop coherent information and promotion strategies.

Międzyorganizacyjne uczenie się (inter-organizational learning) w polityce miejskiej to proces, w którym różne podmioty – takie jak władze lokalne, regionalne i krajowe, instytucje unijne, uniwersytety, sektor prywatny i pozarządowy – współpracują, wymieniają się wiedzą i doświadczeniami, aby wspólnie rozwiązywać złożone problemy miast. Chodzi o wyjście poza tradycyjne, hierarchiczne struktury zarządzania i przyjęcie bardziej zintegrowanego, partnerskiego podejścia, opartego na modelach zarządzania wielopoziomowego (multi-level governance) oraz współzarządzania (co-governance). Unia Europejska odgrywa w tym procesie kluczową rolę, tworząc odpowiednie ramy polityczne, finansowe i organizacyjne. Celem artykułu jest wskazanie, na podstawie wybranych studiów przypadków, zarówno wymiernych korzyści, jak i wyzwań, jakie przynosi wymiana wiedzy w ramach polityki miejskiej UE.

Artykuł podejmuje problematykę zarządzania informacją przez polską administrację rządową w okresie pandemii COVID-19. Celem badań była analiza społecznego odbioru rządowej polityki informacyjnej, ze szczególnym uwzględnieniem kryteriów takich jak przejrzystość, wiarygodność oraz rzetelność przekazu. W procesie badawczym wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego z techniką CAWI, przeprowadzając w latach 2023–2025 badania na grupie 620 respondentów. Należy zaznaczyć, że zebrana próba ma charakter celowy i nie jest reprezentatywna dla ogółu społeczeństwa; dominują w niej kobiety (73%), osoby młode w wieku 18–29 lat (68%) oraz respondenci z wykształceniem wyższym lub w trakcie studiów. Wyniki badań wskazują na wysoką świadomość społeczną badanej grupy w zakresie zagrożeń pandemicznych. Respondenci pozytywnie ocenili przejrzystość komunikatów oraz organizację Narodowego Programu Szczepień. Jednocześnie odnotowano głęboki deficyt zaufania do rządu jako źródła informacji – blisko 65% badanych uznało politykę informacyjną za niewiarygodną, a 66% za niespójną. Krytyka dotyczyła głównie upolitycznienia przekazu oraz niedostatecznej reaktywności na dynamicznie zmieniającą się sytuację epidemiczną.

W obliczu intensyfikacji procesów migracyjnych system ochrony zdrowia w Polsce staje przed wyzwaniem dostosowania usług medycznych do potrzeb kulturowo zróżnicowanego społeczeństwa. Szczególnego znaczenia nabiera transkulturowa opieka pielęgniarska, wymagająca nie tylko kompetencji zawodowych, lecz także emocjonalnej elastyczności i zdolności adaptacyjnych. Celem artykułu jest pogłębiona analiza doświadczeń, odczuć i emocji pielęgniarek pracujących w środowisku wielokulturowym. Równolegle celem jest identyfikacja barier oraz eksploracja dobrych praktyk w zakresie wymiany wiedzy międzykulturowej w codziennej praktyce zawodowej. W badaniu zastosowano krytyczną analizę literatury oraz metodę indywidualnych wywiadów pogłębionych (IDI), przeprowadzonych z 12 pielęgniarkami zatrudnionymi w placówkach województwa śląskiego. Analiza tematyczna ujawniła postawy otwartości wobec pacjentów z odmiennych kręgów kulturowych, ale także wskazała na istotne bariery – językowe, organizacyjne i emocjonalne – utrudniające świadczenie transkulturowej opieki pielęgniarskiej na odpowiednim poziomie jakości. Wiedza międzykulturowa jest zarządzana głównie nieformalnie, a współpraca międzysektorowa pozostaje niewystarczająco rozwinięta, co rodzi istotne implikacje dla polityki zdrowotnej i praktyki zarządzania w placówkach medycznych.

Artykuł prezentuje historyczny zarys polskich inicjatyw i działań w zakresie zapoznawania dzieci i młodzieży z podstawowymi zagadnieniami dotyczącymi zdrowia i jego ochrony. Celem opracowania jest prześledzenie rozwiązań prawnych i organizacyjnych, które określały miejsce oraz charakter szeroko pojętej edukacji zdrowotnej w polskiej szkole w różnych okresach historycznych i systemach politycznych. Nadmienić należy, że mają one w polskim szkolnictwie długą tradycję, sięgającą czasów oświecenia, kontynuowaną przez władze oświatowe w kolejnych dekadach oraz zmieniających się warunkach społecznych i systemach politycznych. Artykuł dostarcza historycznego kontekstu dla aktualnej, budzącej kontrowersje dyskusji wokół miejsca, roli oraz zasadności wprowadzania przedmiotu edukacji zdrowotnej do współczesnych szkół.