ENG
POL
Społeczny wymiar architektury: przykład Katedry Notre Dame i Wielkiego Łuku Braterstwa w Paryżu
https://doi.org/10.48269/2451-0858-pis-2025-1-007
Abstrakt
Katedra Notre Dame i Wielki Łuk Braterstwa są ikonicznymi budowlami Paryża, stanowiącymi o jego tożsamości architektonicznej, urbanistycznej i kulturowej. Wymiar społeczny budowli wykracza poza konkretne, przypisane im funkcje, materialne formy istniejące w krajobrazie oraz wpływ, jaki wywierają na najbliższe otoczenie i strukturę przestrzenną miasta.
W artykule potwierdzono tezę, że zarówno średniowieczna świątynia rzymskokatolicka, jak i siedziba administracji współczesnego świeckiego państwa, mimo istotnych różnic na poziomie znaczeń symbolicznych i czasu powstania, wykazują zdolność integrowania wspólnoty mieszkańców wokół budowli-symboli. Mogą też bezkonfliktowo współistnieć i uzupełniać się jako ważne elementy witalnej, heterogenicznej miejskiej przestrzeni publicznej, do której użytkowania demokratyczne prawo i dostęp ma cała wspólnota obywateli. W badaniach zastosowano metodę historyczno-interpretacyjną wspartą aparatem pojęciowym krytycznej teorii miejskiej czerpiącej inspiracje z pism Henri Lefebvre’a dotyczących prawa do miasta i produkcji przestrzeni.
Słowa kluczowe:
społeczny wymiar architektury , prawo do miasta , katedra Notre Dame , Grande Arche (Wielki Łuk Braterstwa)Pobierz pliki
Zasady cytowania
Cited by / Share
Licencja
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Tom 25 Nr 1 (2025)
Opublikowane: 2025-06-23
10.31749/2451-0858-SaS
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Punkty MNiSW
